Voor u gelezen Kopiëren
‘Impact of Ultrasonic Activated sodium hypochloride on delayed replantation of avulsed tooth: cleaning Efficiency and healing effectiveness’ – Shasha He et al 2026
International Endodontic Journal
Bij avulsie is onmiddellijke replantatie de gouden standaard. In de praktijk zien we echter vaak een extra-orale droogtijd van meer dan 60 minuten. In deze situatie is het parodontale ligament grotendeels necrotisch en neemt het risico op ontstekingsgerelateerde wortelresorptie en vervangingsresorptie toe. Volgens de huidige IADT-richtlijnen wordt het worteloppervlak in dergelijke gevallen voorzichtig gereinigd met fysiologisch zout om het eventuele vuil te verwijderen en wordt geadviseerd het worteloppervlak zo min mogelijk aan te raken. Deze methode geeft echter beperkte mogelijkheden om necrotisch PDL-weefsel te verwijderen.
Het doel van deze studie was om te onderzoeken of ultrasoon geactiveerd natriumhypochloriet effectiever is voor het reinigen van het worteloppervlak en of er minder resorptie optreedt bij vertraagde replantatie als de experimentele methode wordt toegepast.
Daarbij werd gekeken naar:
- de efficiëntie van verwijdering van necrotisch PDL;
- mogelijke aantasting van cementum;
- de reactie van PDL- en beenmergcellen op het gereinigde worteloppervlak in vitro;
- de mate van wortelresorptie en parodontale genezing na experimentele extractie en reïmplantatie in vivo.
In het in-vitro-deel van het onderzoek werden geëxtraheerde premolaren gedurende 60 minuten gedroogd om een vertraagde replantatiesituatie te simuleren. De worteloppervlakken werden vervolgens behandeld met 0,9% NaCl of met NaOCl in verschillende concentraties (1%, 3% en 5,25%), al dan niet gecombineerd met ultrasone activatie. De onderzoekers analyseerden hoe snel necrotisch PDL werd verwijderd en beoordeelden met scanning electron microscopy de mate van beschadiging van het cementum. Daarnaast werd onderzocht hoe humane PDL-cellen en mesenchymale beenmergcellen reageerden op de behandelde worteloppervlakken, onder meer wat betreft celadhesie, proliferatie, osteogene differentiatie en expressie van inflammatoire cytokinen en osteoclast-gerelateerde markers.
De resultaten lieten zien dat NaOCl necrotisch PDL concentratie-afhankelijk oploste, maar dat hogere concentraties ook meer schade aan het cementum veroorzaakten. Ultrasone activatie verkortte de benodigde behandeltijd significant. Opvallend was dat 1% NaOCl in combinatie met ultrasoon een vergelijkbare reinigende werking had als hogere concentraties zonder ultrasoon, terwijl het cementum grotendeels intact bleef. Dit wijst erop dat ultrasone activatie het mogelijk maakt om met een lagere, minder agressieve concentratie toch effectief te reinigen.
In het in-vivo-deel van de studie werden Sprague-Dawley ratten gebruikt waarbij per één centraal incisief werd geëxtraheerd en 60 minuten droog werd bewaard. De getrokken incisieven werden vervolgens met fysiologisch zout of NaOCl gereinigd, in eventuele combinatie met ultrasone activatie, alvorens ze werden gereplanteerd. Micro-CT en en-bloc histologisch onderzoek na 60 dagen toonden aan dat de groep behandeld met ultrasoon geactiveerd 1% NaOCl significant minder wortelresorptie vertoonde dan de onbehandelde groep en de groep die alleen met fysiologisch zout was gespoeld.
Deze studie laat zien dat ultrasonisch geactiveerd 1% NaOCl necrotisch PDL effectief en selectief kan verwijderen, terwijl het cementum relatief gespaard blijft. Deze aanpak reduceert ontstekings- en osteoclastactiviteit en leidt in een diermodel tot minder wortelresorptie na vertraagde replantatie.
Hoewel implementatie naar de klinische setting nog ver weg is, kan deze methode in de toekomst misschien een aanvulling vormen op de huidige richtlijn van vertraagd gereplanteerde elementen die anders een slechte prognose hebben.
